از اينجا پايهء ضعف استدلال بعضى « 1 » از مفسرين روشن مىشود كه به اين آيه ( مؤمن 50 ) استدلال كرده‌اند بر اينكه دعاى كافر مطلقا مستجاب نيست ؛ چون توجه فرموديد كه آيهء شريفه نمىخواهد بفرمايد دعاى كافر بطور كلى مستجاب نيست بلكه مىخواهد بفرمايد : دعاى او درخصوص آنچه كه در دنيا منكر آن بوده مستجاب نيست ، و گرنه در ساير حوائج چرا مستجاب نباشد ؟ با اينكه آيات بسيارى از قرآن كريم اين معنا را خاطرنشان مىسازد كه خداى سبحان در موارد اضطرار دعاى كفّار را هم مستجاب كرده است . « 2 » س 653 - طوائفى كه دعايشان مستجاب نمىشود ، و در تبيين طلب روزى حلال ، در ذيل آيهء « فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا . . . » ، امام عليه السّلام به آنها اشاره فرموده كدامند ؟ ( بحث روايتى ) ج - در روايتى از امام صادق عليه السّلام نقل شده « 3 » است كه فرموده است : سه طائفه‌اى كه دعايشان مستجاب نمىشود عبارتند از : 1 - مردى كه زنى دارد و مرگ او را از خدا مىخواهد ، چنين دعايى مستجاب نيست ، براى اينكه عصمت آن زن به دست او است ، مىتواند طلاقش داده آزادش كند . 2 - مردى كه با كسى معامله‌اى كرده ، و يا حقى بر او دارد ، و در هنگام حقدار شدن شاهدى نگرفته ، و آن شخص منكر حق او شده ، و عليه او نفرين مىكند ، چنين كسى هم دعايش مستجاب نيست ، براى اينكه به وظيفهء خود عمل نكرده .

--> ( 1 ) . روح المعانى ؛ ج 24 ، ص 76 . ( 2 ) . الميزان ؛ ج 17 ، ص 510 - 512 . [ با تصرف ] ( 3 ) . مجمع البيان ؛ ج 10 ، ص 289 .